Met veel interesse uw artikel over huidhonger gelezen. Ik begrijp uit het artikel, dat dit alleen vanuit het gezichtspunt van een mede mens is gezien die kan zien???
Heeft u er al eens bij stil gestaan, wat het niet aanraken tijdens het afgelopen ander half jaar voor een blinde betekend!!! Een blinde heeft totaal geen contact indrukken meer, ook niet het plaatje van de ander dat een ziendde altijd nog wel heeft. Als dat plaatje niet zo belangrijk zou zijn, waarom worden er dan vaak van de ander fotos gemaakt die mensen bij zich dragen???

Ik ben blij, dat er eindelijk eens naar iets anders gekeken wordt dan alles wat met het gezichtsvermogen te maken heeft.
Toch geeft het gezichtsvermogen de meest gedefinieerde indruk vahn de ander weer, zelfs met dat, bent u er achter gekomen, dat het niet aanraken tot huidhonger leidt, dus niet gemist kan worden.
Zelfs in uw luxe situatie, dat u de ander nog steeds kan zien, alleen niet meer mag aanraken, bemerkt u toch een te kort!

Graag lees ik een vervolg van uw artikel, waarin u resultaten weergeeft van een onderzoek waarin u het extra gemis van een blinde t.o.v. eem ziend persoon beschrijft…

Mvg,

Bert Wester.