Bewegen
blessure maakte me sterker

‘Mijn blessure maakte me sterker’

De nachtmerrie van elke fanatieke sporter: een blessure. Dat het niet direct het einde van je sportcarrière hoeft te betekenen weet frequent hardloopster en crossfitter Martine Ligthart (28) maar al te goed. Ze overwon een heftige knieblessure en kwam er nóg sterker uit.

Er zat al 18 kilometer op, toen ze tijdens de halve marathon ‘Groet uit Schoorl Run’, opeens een heftige steek in haar knie voelde. Martine: ‘Ik wist dat het niet goed zat, maar liep zo lekker op tijd dat ik het zonde vond om te stoppen. Ik dacht: nog maar 3 kilometer en beet door de pijn heen.’ Ik haalde de finish en zette een persoonlijk record neer. De blijdschap overheerste, maar dat was helaas maar van korte duur.’

Tranen 

‘De dagen na de run had ik nog steeds last van mijn knie. Een stekende pijn, die traplopen bijna onmogelijk maakte. Maar optimistisch als ik ben, schreef ik me vol goede moed in voor een volgende run. Die run heb ik moeten afzeggen, want al tijdens de training stonden de tranen na 1 kilometer achter mijn ogen. En dat terwijl ik een hoge pijgrens heb,’ vertelt Martine.

Te weinig training

Waardoor het misging? De slechte ondergrond (het mulle zand), zelfoverschatting of toch een slechte voorbereiding. Martine vermoed het laatste: ‘Misschien is  het een combinatie, maar terugkijkend is een maand voorbereiding misschien te kort geweest. Ik trainde 2 á 3 keer in de week en telde bootcamplessen ook mee als training. Omdat ik soepel loop en rennen me in het bloed zit, dacht ik dat mijn lichaam het wel aankon.’

Teleurgesteld in mijn eigen lichaam

Niet alleen fysiek, maar ook mentaal had Martine last van de blessure. ‘Eerst was er het ongeloof, toen de frustratie en daarna de teleurstelling in mijn eigen lichaam. Hetgeen wat ik het liefste deed, rennen, kon ik nu niet meer doen. Ik ervoer stress, omdat ik dacht dat ik nooit meer zou kunnen lopen,’ vertelt ze. Bij dat idee kon Martine zich moeilijk neerleggen. Ze ging naar meerdere fysiotherapeuten die allemaal vaststelden: een hardlopersknie waarbij de peesplaat aan de buitenzijde van de knie geïrriteerd is geraakt door overbelasting.

Geen hardlopersknie

Martine: ‘Zelf wist ik dat het niet een hardlopersknie kon zijn, want de pijn kwam van binnenuit. Ik hield lange tijd rust, maar op een gegeven moment kon ik niet stil blijven zitten en ik begon met crossfit. Krachttraining is goed voor hardlopers; je spieren worden sterker en je hebt minder kans op blessures. Het ging even lekker, maar toch kreeg ik weer last van mijn knie. Van een sportmaatje kreeg ik de tip om een osteopaat te bezoeken. Deze onderzocht mijn lichaam en vertelde dat de knieklacht ontstond door een verkeerde uitlijning van mijn knieschijf én door bewegingsverlies van mijn rechter bekkenkam en lage rugspieren.’

Tijd voor herstel

‘Na een aantal “kraaksessies” merkte ik al verschil. Op advies van de osteopaat pakte ik het hardlopen weer langzaam op en inmiddels loop ik afstanden tot 10 kilometer, versterk ik mijn binnenste been- en rugspieren met crossfit en ben ik lid van een atletiekvereniging om nog beter te leren rennen. Af en toe kom ik mezelf nog eens tegen, zo heb ik as we speak last van mijn kuit. Dan doe ik weer een stapje terug.’

Blijf positief

Martine heeft veel van haar blessure geleerd: ‘Ik weet nu dat mijn lichaam niet gemaakt is om marathons te lopen, dat ik rust moet houden wanneer mijn lichaam daarom vraagt, dat een goede (kracht)training essentieel is en dat — als ik toch ooit weer een blessure krijg — ik doelgericht aan herstel moet werken. Maar bovenal: dat ik altijd positief moet blijven. Het heeft me sterker gemaakt.’

Ondanks deze lessen heeft Martine de marathon van New York nog op haar bucketlist staan. Martine: ‘Die staat er zeker nog op, maar heeft geen haast. Mocht ik er over een paar jaar aan beginnen, dan zorg ik ervoor dat ik minimaal een half jaar van te voren ga trainen!’

Martine Ligthart blogt op www.crossmyheart.nl over haar sportieve leven.

Zelf reageren



Benieuwd naar meer geheimen van een gezond leven?