Bewegen
Leestijd
5 min.
anna-jochemsen

‘Pas als mijn motivatie verdwijnt, ga ik wat anders doen’

Anna Jochemsen (31) skiet op het hoogste wereldniveau. Ze deed mee aan de Paralympische Spelen in Sochi en behaalde bij bekerwedstrijden zilver en brons. Dat Jochemsen maar één been heeft, zit haar niet in de weg. “Tegenslagen horen erbij, dat ben ik als topsporter gewend.”

Zelf ervaart ze weinig verschil met skiërs die wel twee benen hebben. “Of je nou één of twee benen hebt, de techniek verschilt niet zo veel”, vertelt ze. “Wel heb ik meer balans en kracht nodig dan iemand met twee benen. Ik doe aan krachttraining om zo sterk mogelijk te worden. Je moet om op hoog niveau te skiën zowel fysiek als mentaal sterk zijn. Ook omdat je behoorlijk wat risico’s moet nemen.” De atlete houdt van skiën vanwege “de complexiteit, de combinatie van snelheid en techniek. Skiën is een sport met veel variabelen. De sneeuw is geen twee keer hetzelfde, de weersomstandigheden ook niet.”

Pizzapunt

Het sporten zit al van jongs af aan in haar bloed. “Mijn broer ging naar de skischool, maar daar kon ik met één been niet terecht. Dus nam mijn vader mij mee de piste op. In een skiklasje leer je ‘de ploeg’ of de ‘pizzapunt’ om te remmen. Maar daarvoor heb je twee benen nodig.” Jochemsen leerde te remmen door mijn ski dwars te zetten. “Uiteindelijk heb ik in die vakanties aardig leren skiën, maar heeft een paralympisch skiër me geholpen de techniek te leren. Ik mocht een keer met hem mee trainen en bij die training is het balletje gaan rollen. Ik bleek talent te hebben.”

De atlete heeft slechts één keer getwijfeld over het nastreven van een skicarrière. “Dat was helemaal in het begin”, bekent ze. “Het duurde even voordat ik de keuze kon maken om me helemaal op het skiën te storten. Het is niet alleen een kwestie van kiezen voor wat je leuk vindt. Skiën is niet goedkoop en er gaat veel tijd in zitten om echt goed te worden, en ik was nog fulltime student. Maar ik kon me niet indenken hoe het zou zijn als ik niet meer op dat niveau zou skiën. En ik ging nog elke training vooruit.”

 

Pas het moment waarop je motivatie verdwijnt, wordt het tijd om wat anders te doen

Snel schakelen

Inmiddels komt Jochemsen rond van het skiën en heeft een flink aantal titels op haar naam staan. “Als je skiet op dit niveau moet je enorm snel kunnen schakelen”, vertelt ze. “Neem de slalom: skiërs krijgen voor een wedstrijd één kans om de route te verkennen. Daarna moet je in twee ‘runs’ de snelste tijd neerzetten. In 2014 pakte dat bij de Paralympische Spelen in Sochi niet goed uit. Na de eerste run had ik de medaille in zicht. Tijdens de tweede run viel ik en was mijn kans verkeken. Zo snel gaat dat.” Bij dat soort tegenslagen staat ze niet te lang stil. “Tegenslagen horen erbij, dat ben ik als topsporter gewend. Het enige wat ik kan doen, is me goed voorbereiden. Trainen, trainen, trainen; ook mentaal.”

Motivatie

De risico’s die bij skiën op dit niveau horen, maken de sport voor haar juist interessant. “Ook ik ski graag op harde sneeuw met veel grip bij een zonnetje en strakblauwe lucht, bij een temperatuur van min vijf. Ik teken voor zulke goede omstandigheden! Maar ook slechte omstandigheden vind ik leuk. Soms hoor ik skiërs zeggen: is het wel veilig genoeg? Dat denk ik nooit. De keuze of het veilig is, is niet aan mij. Als de organisatoren denken dat het veilig is om te skiën, dan kan het.”

Haar studie staat sinds ze doorbrak op een laag pitje. “Wat leeftijd betreft kan ik nog heel wat jaren op dit niveau blijven skiën. En dat ben ik ook van plan. Bij skiën is ervaring erg belangrijk. Zolang je jezelf fit kunt houden, word je alleen maar beter. Er zijn best veel skiërs die op relatief hoge leeftijd – tot ver in de dertig – titels winnen. Pas het moment waarop je motivatie verdwijnt, wordt het tijd om wat anders te doen.”

Zelf reageren



Benieuwd naar meer geheimen van een gezond leven?