Achtergrond
Leestijd
3 min.

Word lid van de AA!

Aardperen en artisjokken, laten we het daar eens over hebben. Waarom? Uiterlijk lijken ze niet veel op elkaar. Aardperen zijn lichtbruine, tamelijk lelijke knolletjes. Artisjokken zien eruit als de grof-sierlijke bloemen van vetplanten. Ook eet je ze heel anders.

Aardperen belanden geregeld rauw op een bord, terwijl artisjokken bijna altijd langdurig worden gekookt, waarna het grootste gedeelte ervan in de prullenbak of – op een veeboerderij – richting varkens verdwijnt. Doorgaans consumeren we alleen het onderste stukje van de ‘bloemblaadjes’ van de artisjok, door het daar aanwezige vruchtvlees met onze tanden van het blad te schrapen, na dat gedeelte in lekkere olijfolie of een sausje te hebben gedoopt. Is de artisjok helemaal afgepeld, dan trek je het toefje lange, oneetbare haren van het heerlijke artisjokhart. Die harten worden ook in blik verkocht. Minder verfijnd van smaak, wel heel makkelijk, bijvoorbeeld voor op de fameuze pizza ‘Quattro stagioni’.

Moe na pizza

Het nadeel van pizza, nu we het daar toch over hebben, is dat die in de regel relatief veel arme koolhydraten bevat. Dat komt door het deeg van de bodem, waarvoor meestal bloem wordt gebruikt. Bloem bevat nog amper voedingsstoffen; kiem en zemelen zijn uit het oorspronkelijke graan gemalen en gezeefd. Arme koolhydraten zijn dikmakers en bezorgen je vlak na consumptie een suikerdip, een snelle daling van je suikerspiegel, die voor moeheid zorgt. Op de lange termijn werken arme koolhydraten diabetes 2 – suikerziekte – in de hand.

En dat is nu juist de kracht van aardperen en artisjokken: ze zijn een bron van rijke koolhydraten (en van veel meer). Die veroorzaken geen suikerdip, want je lichaam verteert ze langzaam en gelijkmatig. Daardoor krijg je ook minder snel weer trek. Dat geldt bij aardperen vooral als je ze ongekookt eet. Gekookt worden ze namelijk zoeter als gevolg van een chemisch proces.

Inuline voor gezonde darmen

Qua voedingswaarde zijn de twee groenten enigszins vergelijkbaar. Aardperen en artisjokken bevatten beide zo’n 70 calorieën per 100 gram, met veel vezels, vitaminen en mineralen als kalium en magnesium. Ook lijkt het vruchtvlees gekookt op elkaar, zowel wat betreft substantie als smaak. Misschien dat de aardpeer niet voor niets in het Engels Jerusalem artichoke heet. Dat ‘Jerusalem’ heeft niets te maken met de gelijknamige stad, maar schijnt een verbastering van het Italiaanse girasole te zijn, ‘zonnebloem’. De zonnebloem en de aardpeer behoren allebei tot het geslacht Helianthus. De grootste gemene deler van aardpeer en artisjok is het stofje inuline (wat iets anders is dan insuline). Het behoort tot de zogeheten fructanen, een vorm van vezels, oftewel koolhydraten die onverteerbaar zijn voor onze darmen. Vooral heel geschikt voor diabetespatiënten. Voor mensen met een aandoening zoals het prikkelbare darmsyndroom wat minder. Met name aardperen zijn tamelijk bekend als veroorzakers van winderigheid. Maar ja, datzelfde geldt voor prei, uien en veel andere groenten!

Zelf reageren



Benieuwd naar meer geheimen van een gezond leven?