Interview
Leestijd
5 min.

Golden Globe-winnares Sarah Paulson over haar nieuwe film Glass

Haar rol in The People vs OJ Simpson betekende een ommekeer in het leven van de Amerikaanse actrice Sarah Paulson. Inmiddels is Paulson een van de meest gevraagde sterren van Hollywood; ze schitterde recent in Netflix-hit Bird Box en is nu in de bioscopen te zien in de thriller Glass.

Af en toe moet ze twee weken pas op de plaats maken om zichzelf ‘cultureel op te laden’. “Ik heb zoveel vrienden die getalenteerder zijn dan ik maar minder rollen krijgen.”

De energieke Sarah Paulson wil alle vragen beantwoorden, belooft ze als ze in het chique Londense hotel bij de groep Europese journalisten aan tafel kruipt. “Maar ik wil dat jullie me beloven dat je géén spoilers in je stukken zet!” Indringend kijkt ze elke scribent lachend maar indringend aan. “Ik weet nog exact hoe het voelde toen ik in de bioscoop naar The Sixth Sense zat te kijken en ik de grote onthulling aan het slot zag: kippenvel! Zo’n ervaring wil je mensen toch niet ontnemen? Het was toentertijd ook een soort ongeschreven afspraak dat je elkaar niets vertelde: nee, ga maar lekker zelf kijken – je móet die film gaan zien!”

Twintig jaar later is het door de macht van sociale media een stuk lastiger om grote geheimen stil te houden voor mensen die een film of serie nog niet hebben gezien. “Al heb ik de afgelopen seizoenen door mijn rollen in American Horror Story wel een modus ontwikkeld om mijn mond te houden: nóóit tequila drinken”, lacht de 44-jarige Emmy- en Golden Globe-winnares. Toen ze Glass draaide, vroegen veel vrienden aan haar iets meer te vertellen over het plot. “Wie speel je dan – een dokter? Waarom dan, is er iemand ziek? Ik ben toch je beste vriend, ik hou écht mijn mond! Nee, sorry, daar begin ik niet aan; dan staat het binnen een paar minuten op alle websites. Doodzonde voor mensen die nog willen gaan kijken.”

Bijzondere patiënten

Wat kan ze wel zeggen over dr Ellie Staple in de nieuwe thriller Glass? Zij werkt in een psychiatische inrichting waar ze zich heeft gespecialiseerd in mensen die geloven dat ze superhelden zijn. Staple krijgt drie bijzondere patiënten onder haar hoede die de kijkers kennen Unbreakable en Split, twee eerdere films van regisseur M. Night Shyamalan: de hyperintelligente Elijah Price (Samuel L. Jackson), oud-nachtwaker David Dunn (Bruce Willis) en de meervoudig schizofrene Kevin Crumb (James McAvoy).

“Het was een cadeau om deze gelaagde, gecompliceerde rol te mogen spelen”, stelt de 44-jarige Paulson. “Vaak beperken rollen voor vrouwen van mijn leeftijd zich tot een moeder, of een seksobject. Niet dat daar iets mis mee is, ook moeder en seksobjecten kunnen sterke onafhankelijke vrouwen zijn. Maar het is een feest om rollen te kunnen spelen waar je niet meteen een labeltje op kan plakken.”

Een ander geluid

De Amerikaanse actrice zei ‘ja’ tegen de rol voordat ze überhaupt het script had gelezen. “Ik wilde zo graag een keer samenwerken met regisseur M. Night Shyamalan”, bekent ze. “Ik weet dat hij zowel voor- als tegenstanders heeft. Maar het is wel iemand die een totaal ander geluid laat horen in Hollywood, die probeert op een heel andere manier verhalen te vertellen dan elke andere regisseur die ik ken. Het is een genot om te werken met iemand die op de set exact weet wat hij wil zien en dat ook goed onder woorden kan brengen. Dat zijn vaak twee totaal verschillende dingen, spreek ik uit ervaring.”

Onder het mysterie snijdt Glass zeer actuele vragen aan, stelt Paulson. “Het overkoepelende thema van de trilogie is: wie zijn we eigenlijk? Wat zit er in ons, en hoe vinden we wie we écht willen zijn? Zijn we toch tot alles in staat, of kent ieder mens toch beperkingen? Hoeveel waarde hecht je aan je eigen innerlijke geloof in je zelf? De film mag wel over superhelden gaan, of mensen die dat denken te zijn. Maar die vragen zijn zo realistisch en eigentijds als het maar zijn kan.”

Perfect artistiek huwelijk

Dit zijn ook vragen waar de Amerikaanse ster een paar jaar geleden zelf mee worstelde, bekent ze. De veel bekroonde serie The People vs OJ Simpson, over de rechtszaak na de moord op de ex-vrouw van de voormalige football-ster, betekende de ommekeer in haar carrière. “Voor die tijd had ik wel werk, maar die serie – en vooral het feit dat producent Ryan Murphy mij die kans heeft geboden – maakte wel het verschil tussen het appartementje waar ik eerst woonde en het huis dat ik nu heb”, vertelt Paulson openhartig. “Alleen goed zijn is in Hollywood niet genoeg. Ik heb zoveel vrienden die minstens zo getalenteerd zijn als ik die niet zoveel rollen krijgen aangeboden als ik nu. Dankzij één succes sta je opeens bij de radar bij mensen die er toe doen in dit vak; dan wordt je werk opeens gezien door de hotshots.

Na OJ Simpson werkten Murphy en Paulson nog samen aan een groot aantal seizoenen van de hitserie American Horror Story; binnenkort speelt de actrice de hoofdrol in Ratched, de ‘prequel’ van klassieker One flew over the Cuckoo’s Nest. “We hebben een perfect artistiek huwelijk”, omschrijft de actrice de samenwerking. “Zo’n klik kan je niet voorspellen. En ik ken niemand die loyaler is dan Ryan naar de mensen met wie hij werkt.” Zo gooide de producent de draaischema’s van AHS om zodat zijn muze bijrollen in films als Oscarmagneet 12 Years a Slave en The Post van Steven Spielberg te spelen. “Het is heel bijzonder als iemand die moeite voor je wil doen. Het is heel fijn om mensen te treffen die met je mee denken, en die je kansen gunnen. Hoe vaak krijg je nou de kans om met iemand als Spielberg samen te werken?”

Ervaringen koesteren

Sinds The People vs OJ Simpson kijkt de actrice haar eigen werk ook niet meer terug, vertelt ze. “Vroeger deed ik dat wel”, legt ze uit. “Maar door alle aandacht die The People vs Simpson kreeg, ging ik mijzelf en mijn werk opeens met andere ogen zien. Opeens was ik mij in een zaal bewust van het feit dat er honderden mensen naar mij zaten te kijken, en dat iedereen in die zaal zich direct een mening over mij aan het vormen was. Opeens zag ik dat ene dingetje dat niet klopte, dat ik op de set anders had willen doen maar dat nu voor eeuwig – voor mijn gevoel verkeerd – in de videotheken en op Netflix zou staan.”

Deze manier van kijken dreigde afbreuk te gaan doen aan de enorm positieve ervaring die de draaiperiode voor haar was geweest. “Misschien dat ik alles later, als ik oud ben, nog eens terug ga zien”, suggereert de actrice. “Maar nu koester ik gewoon de herinneringen aan de opnames. Aan het samenwerken met geweldige mensen. Dáár wil ik van na genieten; dat moment wil ik in mijn hoofd niet laten verpesten door mijn eigen kritiek of die van anderen. Je hebt je uiterste best gedaan en kan daar nu toch helemaal niets meer aan veranderen.”
Waar Paulson óók alert op blijft, is dat ze af en toe een paar weken vrij plant in haar inmiddels overvolle agenda. “Ik heb een paar gelegenheidsprojecten afgeslagen waar ik in de kerstvakantie aan had kunnen werken”, bekent ze. “Ik heb twaalf dagen lang in New York alle toneelstukken gekeken die ik maar kon zien. Dat was héérlijk, ik kan het iedereen aanraden. Ik merkte dat ik zelf artistiek opgeladen moest worden, op een andere manier dan wanneer je zelf acteert. Je moet je af en toe ook voeden met nieuwe artistieke indrukken voordat je jezelf weer een paar maanden helemaal kan geven.”

Zelf reageren



Benieuwd naar meer geheimen van een gezond leven?