Interview
2
Leestijd

Help, een drieling!

Zwanger zijn van je eerste kindje is een bijzondere ervaring. Maar als bij de echo blijkt dat je niet zwanger bent van één, maar van drie kindjes, dan wordt het een uitzonderlijk bijzondere ervaring. Danielle kan daar over meepraten en deelt met ons haar verhaal.

Een wonder én een shock

‘Ik was 27 toen ik zwanger raakte. De welbekende misselijkheid kwam om de hoek kijken en ik kreeg een eerste echo. Mijn man grapte nog: “Misschien zijn het er wel twee.” Dat het er uiteindelijk drie zouden zijn, hadden we nooit zien aankomen’, vertelt Danielle. Tijdens de echo werd er dan ook geschrokken gereageerd door de toekomstige ouders toen de echoscopiste alleen “Oh jeetje…” uitbracht. Danielle: ‘Bij mij gingen meteen alle alarmbellen rinkelen. Misschien was het hartje niet goed of klopte er iets anders niet. Maar volgens de echoscopiste was dat niet het geval. “Het zijn er drie!” riep ze. Ik zag wat witte vlekjes in een zwarte ruimte op het scherm, maar had niet in de gaten dat het om drie kindjes ging. Dit was schrikken. Het was een wonder, maar voelde op dat moment ook als een shock. Het is niet niks om bij je eerste zwangerschap drie kinderen te verwachten.’

Verrassing voor iedereen

Ook voor Danielle’s omgeving was het een verrassing. ‘Mijn man zei direct dat we genoeg kamers hadden en een grote auto’, gaat Danielle verder. ‘Onze ouders hebben we verrast met een slabbetje. Zij waren dolblij, want ze werden allemaal voor het eerst opa en oma. Toen we vertelden dat er niet één, niet twee, maar drie kindjes kwamen, waren ze allemaal stil.’ Want een bevalling van een drieling gaat niet zonder slag of stoot. Danielle: ‘Familie en vrienden vonden het uiteraard leuk, maar maakten zich ook zorgen over eventuele complicaties. Naast de zorgelijke reacties, kregen we gelukkig ook positieve reacties. Danielle: ‘Zo zei een moeder van een tweeling tegen mij “Oh meid, wat ontzettend leuk! Dit is fantastisch.” Dat was voor mij een opluchting. Het is ook fantastisch, alleen zag ik dat op dat moment nog niet meteen in.’

Een complexe zwangerschap

‘Mijn zwangerschap was vrij complex. Iedere twee weken had ik controle in het ziekenhuis en werd er als eerste gecheckt of alle drie de hartjes klopten. Pas wanneer dit bevestigd werd, kon ik genieten van de echo’s. Ik had het geluk dat alledrie de kindjes een eigen placenta hadden. Dit verkleint de kans op een groeiachterstand bij de baby’s. Maar toch heb ik mijn hele zwangerschapsperiode als een zorg ervaren. Ik leefde van echo naar echo en hoopte elke keer maar dat alles goed zou gaan. Ook met mijn eigen gezondheid. Die onzekerheid heb je bij elke zwangerschap, maar met drie kinderen in je buik is dat gevoel er extra’, legt Danielle uit.

De bevalling van de drieling

‘De geboorte van de drieling stond op een maandag gepland. Ik verwachtte voordat die dag aanbrak dus nog een laatste weekend met z’n tweeën. Echter kreeg ik twee weekenden voor de geplande datum al last van bloedingen en moest ik met spoed naar het ziekenhuis. Daar werd door de arts gemeld dat we diezelfde dag nog ouders zouden worden. “Dat kan niet” zei ik nog. Maar het ging echt gebeuren.’ Op 15 februari 2015 werden Fleur, Mees en Tess na 32 weken en 5 dagen geboren via een keizersnede. ‘Binnen twee uur waren we ineens ouders van een drieling!’ Voor Danielle en haar man een onwerkelijke ervaring. Danielle: ‘Toen ik na de geboorte in bed naar de couveuses toe werd gereden, zag ik mijn drie kindjes liggen. Dat was bizar.’

Een nieuw ritme vinden

Het was een hele omschakeling: met z’n tweeën weg en met z’n vijven weer naar huis. Dat vraagt om een totaal ander ritme. Danielle: ‘We kozen ervoor om onze kinderen na de bevalling alledrie tegelijkertijd te voeden. Zo kregen ze hetzelfde ritme. Wanneer er één begon te huilen, maakten we de andere twee ook wakker. Op deze manier konden we ze alledrie rond hetzelfde tijdstip eten geven.’ Ook financieel gezien heeft een drieling impact. Maar gelukkig kwam er steun uit alle hoeken. Zo vertelt Danielle: ‘Het nieuws van een drieling ging als een lopend vuurtje bij ons in buurt. We kregen hierdoor veel spullen: van luiers tot kleding. Dit was voor ons ontzettend fijn, omdat we anders alles in drievoud moesten aanschaffen.’

De toekomst

En hoe gaat een drieling samen met werken? Danielle vertelt: ‘Mijn man werkt fulltime, maar ik ben parttime gaan werken. Na een verlof van tien maanden, werk ik nu drie dagen in de week in de zorg. Twee dagen daarvan past een gastouder op.’ Maar naast alle veranderingen en zorgen vooraf, krijgen Danielle en haar man veel terug van hun drie gezonde kinderen. Danielle: ‘Ze hebben een enorm sterke onderlinge band, dat is heel mooi om te zien. En je krijgt alles in drievoud: ook de kusjes! In februari worden ze alweer vier jaar. Soms zeggen mensen op straat “daar zit niet veel tijd tussen.” Wij kunnen dan zeggen dan dat het inderdaad maar één minuut per kind scheelt!’, grapt Danielle. Of er nog een kinderwens is? ‘Ik zeg nooit nooit!’

Reacties (2)

Mijn moeder kreeg 14 dec in 1953 ook een drieling dat was een heel andere tijd en toen waren er nog geen echo’s ze zijn nu 65 jaar en mijn moeder is bijna 97 jaar .

Hoi Janny, wat toevallig! Dit waren zeker andere tijden. Wat een mooie leeftijd heeft jouw moeder zeg! Groeten, Jordy

Zelf reageren



Benieuwd naar meer geheimen van een gezond leven?